Al de mensen, die net zoals wij, in het zuiden van Tenerife komen overwinteren, zien dit jaar onmiddellijk de klimaatverstoring. Het eens zo zonnige Canarische eiland heeft te kampen met hevige rukwinden, wolken, eindeloos veel Calima’s (Saharazandmist) en zelfs regen. Dus de Costa del Silencio verandert in Costa del Viento.
Ook neemt het
wagenpark, sinds corona, zienderogen toe. De autostrade lijkt op een oeverloze
stilstaande filecolonne. Het lijkt de ring van Antwerpen wel. Overal staan
auto’s bumper aan bumper geparkeerd. Neem de hoeveelheid van 6 autosalons en
pleur ze overal, in rijen van tien, zelfs op de iets wat afgeplatte lavarotsen.
Op elke parking
vind je ingeslagen ruiten en worden banden plat gezet. De criminaliteit neemt
ook hier waarneembaar toe.
Om het drukke
verkeer van zowel locals als toeristen tegen te gaan, heeft de plaatselijke
bevolking nu een gratis buskaart gekregen.
Dus ook wij
nemen nu regelmatig een busrit richting Los Cristianos, wat een belevenis op
zich is. Wat wij de laatste jaren opmerken is, dat de doorsnee Canarie-bewoner
met de ondertussen, zoals overal in Europa, derdewereldmix en ook het overgrote
brexit-toeristenaantal collectief naar het Neanderthaler-niveau af dendert. Smartphone
verslaafden die de ganse busrit swipen en scrollen. Geen mens die nog opziet
behalve de leurzwarten die met elkaar praten zodat je ze zelfs tot in Senegal
kan verstaan. Onze samenleving is naar de kl…..n.
Als we een
plaatsje op één van de terrassen veroveren, bekijken wij vol ongeloof de
voorbij slenterende massa. Buiten de normale oude overwintersenioren moet je tijdens
deze periode geen hoogbegaafden of intellectuelen verwachten maar tegen de
psychiatrie aan schurkend klootjesvolk.
Een man
volledig in Chinese inkt gezet, had zelfs het voetballogo van Manchester United
bovenop zijn kale kop getatoeëerd. Zijn vriendinnetje liep ernaast met een
complete ijzerwinkel in oren, wenkbrauwen, neus
mond en navelbuik. Een zwart rokje, van 15 cm lengte, liet haar
tattoobillen bloot maar eronder kwam een jarretelgordel piepen die een paar
volle gebreide zwarte kousen omhoog hield. Dan verwacht je van zo’n kind dat ze
hieronder een paar flinke legerbottines aan zou hebben, maar het geheel werd
afgerond met een paar kemelharen sloffen.
Tussen twee
tattoo-mastodonten in, zwiert een lelieblank blond peutertje van een jaar of
twee. Het kleintje is zich nog niet bewust van de waanzinnige inktverslaving
van mama en papa.
Soms lopen er
vrouwen in volledige badkleding over de wandeldijk. Ik pleit ervoor, dat na een
bepaalde leeftijd of een welomschreven gewicht, bikini’s verboden zouden moeten
worden.
Achter ons
zaten een tiental, nog rozige, Engelse 50-plus mannen grote glazen bier te
hijsen. Ze hadden blijkbaar bij aankomst allemaal om ter fleurigste hemden en T
shirt gekocht. Het is nu wel de carnavalsweek maar om rond te slenteren met
T-shirts waarop staat “I love 69 en I love sluts” hengel je mee naar de carnavalsprijs van de
grootste sukkels. Ik kan me zonder problemen voorstellen dat deze roedel na
zonsondergang een gangbang organiseert tussen de oleanders en de palmbomen.
Een setje nitwits
Real Housewives of Antwerp zou hier heel zeker niet misstaan! Er lopen hier
ergere kneuzen rond.
Tussen twee
zonnestralen en een hoop donkere grijze wolken in, gaan we terug naar de
“avonturenbus” richting Costa del Silencio. We hebben eventjes genoeg van de
lachwekkende halfgaren-parrade.
Volgend jaar in
plaats van blote tattoos, dikke anoraks, pelsen jassen, paraplu’s en moonboots.
Sim 18 maart 2026.
