Sinds hij vorig jaar op Lampedusa bijna geen liefhebbers
vond om als zwarte Piet mee naar Spanje en daarna op 6 december mee naar
Nederland en België te gaan, bedenkt Sinterklaas dat hij er dit jaar snel bij
moet zijn. Zoveel tijd in die mannekes gestoken vorig jaar. Ze over de daken
leren lopen met een grote zak speelgoed op de rug, Ze leren inbreken, want door
de schouw naar beneden is er door de opkomst van de gasketels en de
warmtepompen niet meer bij, maar toen later bleek dat ze met legoblokken, een
pop en een autootje naar binnen gingen en vervolgens met meer, een magnetron,
een portefeuille, een PC, een smartphone en een kluis enz naar buiten kwamen, moest hij zijn
strategie toch lichtjes wijzigen. Vooral die keer toen ze ergens naar binnen
waren gegaan en ze met emmers coke en wiet het pand verlieten. Toen hadden ze
ineens ontdekt dat dealen veel lucratiever was dan de aalmoes die de Heilige
man uitbetaalde. Met omhoog gestoken vingers hadden ze de stoomboot verlaten en
waren ze met een papiertje “U moet het land verlaten” de wijde Europese wereld
ingetrokken. Een paar brave zwartjes waren met hem terug naar Spanje gevaren en
daar met de “zuiderzon” verdwenen. Ze zeulden nu in Madrid rond met grote
zakken handtassen en namaak Rolex uurwerken.
Dus dit jaar zou hij het anders aanpakken! Hij zette zijn
mijter op zijn hoofd en stoomde richting Ceuta. Volgens de televisie en de kranten
zouden daar wel een groot aantal potentiële zwarte Pieten te vinden zijn. Toen
hij langs de vloedlijn voer, zag hij overal zwem- en autobanden, sandalen, sloffen
en schoenen drijven. Hij vroeg zich af “als je nu toch een beetje koophandelsinteresse
zou hebben, dan zou je toch proberen om die autobanden te recupereren. Die dobberschoenen
trachten uit het water te vissen en ze terug in paren in een pop-up winkeltje proberen
te verkopen” Maar toen hij eindelijk zijn stoomboot aan wal kreeg, zag hij geen
eventuele zwarte Pieten, maar een massa bruine haantjes. Ze hadden het strand
al volledig ingenomen en hadden zelfs van allerlei afval hutten gebouwd.
Daartussen grote spandoeken “Wij willen asiel”. Een groot gedeelte van die
mannen was minderjarig en de Sint begreep niet dat die ouders hun Mohameds zo
maar in een short, een t-shirtje en met teensletsen, zonder geld of hun
papieren en volledig zonder rugzakje met een grote fles water, een hand vol
dadels en een Tupperware potje met de overschot van de tajin en een restje van de couscous de
oversteek naar Europa lieten maken. Waren die ouders nu dan niet heel ongerust?
Hun Mo had niks meer van zich laten horen. Had hij het gemaakt of was hij bij
de meer dan 100 verdronken slachtoffers? Hoe lang moesten ze nog wachten voor
ze hun valiezen voor de gezinshereniging konden inpakken??
De Sint krabbelde in zijn baard en zag dat de Rode Kruismensen
overal flesjes water uitdeelden. Niet hier in Ceuta, maar terug over de
Marokkaanse grens moest hun foodtruck staan. Met een gigantische barbecue met
halal vlees en grote sappige tajins, lam en pruimen en honingkoekjes met sesam
na.
De honger zou de rest doen!
Sinterklaas bekeek de chaos. Hij zag wel dat er daar tegen
de grond een aantal zwartjes lagen te slapen. Misschien had hij dit jaar dan
toch geluk. Hij sprak ze aan en kreeg alleen als antwoord “Zwarte Piet spelen,
ge zijt zot zeker! Mogen we dan aan de overkant in hotel? Krijgen we dan naast
ons eten en drinken ook een som geld? Krijgen we dan ineens asiel en moeten we
niet als illegaal jaren op het antwoord blijven wachten? Mogen wij ons moeder
en vader en onze vier broers en twee zussen ook laten overkomen? Kan men ons dan nog terugsturen?? Moeten wij
echt op zo’n ouderwetse stoomboot? Die rubberboten van de mensensmokkelaars
zijn tienmaal sneller.
De Sint zag het met lede ogen aan.. Hij kroop achter
het roer van zijn boot en tufte terug richting het vasteland. Het zou dit jaar
voor de kindjes in december weer met roet-roze en blauwe Pieten zijn.
- Sim 20 augustus 2026
