IK HEB REUZE GROTE BLOEMKOLEN, BLOEMKOLEN, BLOEMKOLEN, HO WAT ZIJN ZE GROOT!

 

Nee, nee! Het is niet wat jullie denken..alhoewel..

Nee ik kocht gisteren in de Lidl een mooie grote mega-bloemkool. Zo één waar wij als senioren twee keer van eten en nadien nog voor driekeer bloemkoolsoep van koken.

Die bloemkool lag nu op het aanrecht te wachten om in roosjes verdeeld te worden.

‘Zeg’ zei manlief, ‘hebben ze jou vroeger ook wijsgemaakt, dat de kindjes uit de bloemkolen kwamen?’ ‘Nee, zei ik ’mijn ouders waren nogal realisten, maar dat verhaal ken ik wel hoor!’. ‘Wat ze de kinderen vroeger allemaal op de mouw spelden! In Nederland kwamen ze zelfs uit rode of witte kolen (toen moesten ze nog geen bruine of zwarte kolen uitvinden) Helemaal in het hoge noorden kwamen ze zelfs onder een steen vandaan. Op die steen moesten dan de toekomstige ouders een cent leggen. Twee centen als het een jongetje moest zijn. Voor een stukje extra, moest wel wat meer betaald worden’, grinnikte ik! Wie er nadien met die centen ribbedebie was?? Wat de mogelijke uitleg was als er dan toch een piskous uit kwam in plaats van een haantje, dat vond ik nergens terug in de volksbijbel. Maar er zal wel een onmogelijk verhaal aan vast gezeten hebben. Men kon en kan de mensen alles doen geloven.’

En nu nog zie je overal als er een kindje geboren is, ooievaars met een blauw of roze pamperpakketje aan het raam hangen. Hoe komen ze erbij? In einde en verre, normaal, nooit een ooievaar in België te bespeuren. Tenzij ze naargelang het broedseizoen later in de Zoo van Planckendael wat eieren op een hoge paal komen leggen. ! En toch brachten die blijkbaar het ganse jaar door kwistig overal borelingen rond. Moesten ze nu als transporteur een reisduif of een reiger uitgekozen hebben, dan zou het nog een beetje geloofwaardiger geweest zijn, maar een ooievaar??

Tja dat was zoiets als de klokken van Rome, die zag je ook niet vanuit Italië overzweven met een voorraad onsmeltbare chocolade eieren, niet waar!

Mijn papa hield niet van dat soort sprookjes en die zei mij gewoon dat kindjes uit de buik van de mama kwamen. Als zesjarige stond je er dan nog niet echt bij stil, hoe die er dan inkwamen, maar ergens in mijn lagere school-hersentjes werd die informatie met een aantal vraagtekens opgeslagen.

Toen ik na een tijdje aan ons ma vroeg ‘hoe komt nu die baby in de buik?’ Antwoordde ze ‘Awel mama en papa liggen in bed en dan wordt de plasser van de papa heel dik en dan komt die naar de mama geschoven.’ Op mijn vraag ‘sliepen jullie dan al?’ kwam er geen antwoord. Dus had ik een volledig kinderjaar het idee, dat er een kruipende papaslang ergens in de navel van mijn moeder geklommen was…

Elke dag, na schooltijd, was ik bij moemoe en vava. Die woonden in Antwerpen, recht tegenover het toenmalige Zeemanshuis. Ik had daar twee vriendinnetjes van een jaar ouder, wiens ouders op de hoek van de straat het volkscafé Den Tweeling hadden. Die vertelden met veel overtuiging wat ze al allemaal wisten en ik niet.. Dat Sinterklaas niet bestond, dat de paashaas geen chocolade eikes bracht, dat Jezus geen water in wijn kon veranderen en ook niet in bier, want dat anders hun ouders het café wel konden sluiten. Dat ik al die onzin en riedeltjes, die sommige van mijn klasgenootjes opdreunden, die hun eerste communie aan het voorbereiden waren, van weesgegroet Maria vol van genade en Here God.. zeker niet voor waar moest aannemen. Dat de ooievaar geen babies kwam brengen en dat bloemkolen alleen waren om op te eten! Zij wisten al hoe de vork in de steel zat.. enfin hoe de spuitroom in het horentje kwam.. Dat ma en pa zelf een spelletje met die piemel deden dan dat die met veel plezier in het plasgaatje van mama een zaadje dropte, dat dan in mama’s buik begon te groeien. En na al dat plezier kwamen daar de kindjes van. Bij hen had hun papa zelfs twee zaadjes tegelijkertijd gespoten…

Soms zagen we op het grote grasveld voor het Zeemanshuis twee hondjes een wipje maken en dan riep de tweeling ‘kijk zo ongeveer zijn wij ook ooit gemaakt!’

Elke avond vertelde ik al deze geheimen aan mijn papa, die hier zonder schaamte, onmiddellijk zijn eigen theorie aan toevoegde.

Ik kon het niet laten! Ik was nog niet in mijn puberteit maar moeder t(p)esten vond ik al op heel jonge leeftijd heel plezant. Ik legde deze proef op de som, dan ook later aan ons ma voor. Hoe kwamen die kindjes nu eigenlijk echt in die buik en hoe kwamen die er dan uit? Hevig blozend moest die toegeven dat er inderdaad zoiets als seks bestond. Ik liet ze wat rond de pot draaien en wat stuntelen. Wist zij veel! Ik wist alles al, in geuren en kleuren, van naaldje tot draadje met dank aan mijn vriendinnetjes van Café Den Tweeling!  Pa, zat achter ons, met een heimelijk glimlach naar ons ma haar uiteenzetting te luisteren.

Dus om nu een lang verhaal kort te maken, vanavond eten we bloemkolen met ‘witte saus’ en een grote dikke boerenworst!

Sim, Edegem 27 juli 2026

 

 

KANSPARELS

 

Vorige week ging ik nog eens samen met mijn vriendin Annie shoppen in Antwerpen. Vanaf 1 juli waren daar de solden weer gestart en in plaats van sterk afgeprijsde kledingstukken, kregen wij de indruk dat de kledingzaken volgepropt waren met nieuwe goedkope rommelspullen. T-shirts, bloesjes, zomerjurken en djellabas in allerlei kleuren tegen elkaar geperst.

We waren het erover eens, de laatste vijf jaar is niets meer zoals het moet zijn in Antwerpen. Niet alleen in de Action of in de Primark domineren hoofddoekverkoopsters maar nu ook in C&A en Hema begint de religieuze tendens de overmacht te krijgen. Oké, ze werken, maar iets vertelt me toch dat het niet integreren maar stilaan provoceren wordt. We mogen met onze sjaal niet voor de klas staan en we mogen met onze doek niet achter een openbaar loket zitten, dus nemen we gewoon het Antwerpse straatbeeld over.

Zelfs op de bus naar huis werd het pijnlijk duidelijk. Ik stapte op en ging bijna helemaal achteraan zitten. Het gangpad werd ondertussen geblokkeerd door twee kinderwagens. Een hoofddoek- Marokkaanse met een krijsend kind en een negerin in een Afrikaanse pagne, een heel kleurrijke wikkelrok (sorry ik blijf gewoon dit woke woord gebruiken, want je ziet ineens een volronde zwarte vrouw voor je, met een kont waar je een volledig Ikea servies op kan zetten). In haar kinderwagen lag een zoet lief klein zwartje braaf te slapen.

Bij de volgende halte stapte een Jodin op met een buggy . Betalen daar deed ze niet aan. Het was bijna 40 gr op de bus, maar die mevrouw deed lustig mee aan het grote religieuze carnaval. Platte schoenen, dikke kousen, een plooirok, daarboven een dikke vest, een pruik en daarboven op een melig hoedje. Het peutertje had al grote pijpenkrullen en een mini keppeltje op. Ik vroeg me instant af, hoe dat keppeltje op dat bolleke bleef staan zonder bij elke bots op de grond te vallen…Bij mij zou dit desastreus zijn.. maar ik zou dan ook geen.. enfin

Al na één halte stapte de Jodin terug af. Te lui of te warm om een stukje te wandelen. De éne eraf een volgende kinderwagen erop.

Een volledig ingepakte Indonesische moslima duwde haar kinderwagen, zonder eventjes te wachten, tussen de benen van de afstappers door, de bus op. Achter haar vier jongetjes met elk 10 cm verschil en één als een paasei omzwachteld zesjarig meisje. Eén in de kinderkoets en één in de monumentale buik.

De jongetjes liepen ineens naar de achterbank (juist achter mij) waar ze lief naast elkaar konden zitten. De mama riep hen iets na en ze gingen braaf met zijn vieren op twee stoelen zitten. Het meisje bleef bij mama rondhangen.

Er was een reukje aan die jongens. Ik rook ineens een putluchtje. Het beerputgeurtje werd intenser. Er kwamen twee jonge mannen de bus op gesprongen. Ze schoven door naar de achterste stoelen. “Godmiljaar, ruik jij dat ook? Er heeft er éne in zijn broek gescheten!”. “Ja nu je het zegt, das ni normaal hé! Hebben jullie in je broek gekakt?” Ze knijpen met hun vingers heel demonstratief in hun neus. Ze wijzen naar de vier Islamietjes, maar die begrijpen er geen woord van. Nog niet voldoende Nederlands geleerd of nog maar voor kort als gezinshereniging aangekomen waarschijnlijk!

Bij de volgende halte sta ik op, want ik krijg stilaan braakneigingen en ga enkele banken naar voor in de bus zitten. De rioollucht is daar ietwat dragelijker. Als de bus nu maar niet in een file terechtkomt want dan zijn we allemaal goed gechareld! De bus rijdt een stukje naast een plantsoen met een speeltuin en daar gaat de Indonesische pinguïn met haar zes dwergen van de bus af. De strontlucht walmt achter hen aan.

Als ze daar naast de bus op het voetpad staan te wachten, kan ik het niet nalaten om eventjes de rekening te maken. Zes, bijna zeven keer kindergeld/groeipremies dus niet moeilijk dat onze regering die bodemloze miljardenput niet gedempt krijgt! Nu maar te hopen dat die kansparel, die voor dit jaarlijkse legsel verantwoordelijk is, wel degelijk werkt en niet leeft van ons stempelgeld, ziekenkas of van een door onze regering goedgekeurd leefloon. Men zegt, pecunia non olet, maar in dit geval…stinkt geld misschien toch een beetje.

De bus rijdt verder met een vleugje Chanel nr Kak. De Marokkaanse wuift met haar hand voor haar gezicht. “Het is hier warm hé!” Manlief zou dan al dadelijk inpikken en zeggen “doe dan die sjaal af , stukken beter en frisser hoor”. Maar manlief is er niet bij en ik hou wijselijk mijn mond. Dit gebeurt niet veel, maar in tijden van….je weet maar nooit dat je straks opgewacht wordt en een mes in je lijf krijgt.

Het krijsende kind is gelukkig stilgevallen en het negerjongetje speelt ondertussen met een speelgoedgiraffe. Aan de halte bij het hospitaal stappen deze twee kinderwagenmama’s af.

Er zitten nu nog zo’n zeven authentieke Vlamingen op de bus die elkaar wat bedremmeld aankijken.  

Ik ben allang blij dat deze ingevoerde roedel afstapt voor ik aan mijn eigen halte ben.

Maar straks gaat de gemeente iets verder, na deze halte, een verplichte sociale woningwijk optrekken… en dan rijden ze gegarandeerd weer allemaal verder mee…

Toen ik ’s avonds naar Annie appte, wat ik op de bus allemaal meegemaakt had, zei ze “je moet eens mee langs het Sint Jansplein en de Dam rijden, je ogen rollen eruit!”

Sim, zonder hoofddoek en niks ervan is gelogen.

19.7.2026

 

 

MUGGENZIFSTER

 

De hittegolf had zich nog steeds boven Europa genesteld en iedereen zocht overal de schaduw en de koelte op. We waren niet echt moe van de lichamelijke arbeid, maar zweterig en afgemat van de hitte.

Het was behoorlijk warm in de slaapkamer en net toen ik bijna in ’t slaap dommelde, hoorde ik op de achtergrond een sirene afgaan. Niks brand- of autoalarm alleen een vrouwtjesmug die naar lekker bloed op zoek was. Waarom moeten die loeders eerst met een schrille zoemtoon een paar rondjes rond je oren doen alvorens ze wilden aanvallen? Ergens in de evolutie is er toch daar in de muggenwereld iets faliekant fout gegaan! Waarom maken die vrouwtjes zo’n snerpend lawaai alvorens ze hun bloedgever gaan aanvallen? Waarom strijken ze niet zonder kabaal te maken gewoon op je arm of je bil neer, schroeven ze hun slurfje erin en tappen een beetje van dat lekker bloed, punt. Zo zou het moeten zijn. Maar nee eerst er zeker van zijn dat het slachtoffer je aanval goed gehoord heeft, dan de schroef erin, bloed oppompen en daarna je donor als dank een joekel van een beet geven die nog dagen blijft jeuken.

Je mag je ondertussen insmeren met allerlei anti muggensprays, je kan diverse stekkers met anti insecttabletten in de elektriciteit steken of met een bus rondsproeien, die smeerlappekes zijn er ondertussen immuun voor geworden. Ja van de vrouwtjes kan je alles verwachten.. de mannetjes daarentegen steken nooit, Ik ben geen echte muggenzifster, maar waarom kan de wereld niet uitsluitend uit mannelijke homo-muggen bestaan?

Je hoort ze rond je oren zoemen omdat je daar je lichaamswarmte uitstraalt. Want ook je bloed moet op een zekere temperatuur zijn, wil madame mug jouw eiwitten kunnen gebruiken om haar eitjes te kunnen ontwikkelen. En waarom altijd mijn bloed? Nooit dat van manlief! Oké ik heb O positief en daarom straalt dat misschien optimistischere en leukere dingen uit dan bij een A negatief mens.. maar toch verdeel het een beetje! Ieder zijn eigen muggenbeet en jeuk!

En lef dat die krengen hebben. Ze steken zich daarna zelfs niet weg achter de gordijnen of achter de kasten.  ’s Morgens zitten ze dan zo’n twintig centimeter boven je nachtkastje, met een stoma vol van jouw bloed, uit te buiken op het crème kleurige slaapkamerbehang. Ze weten verdorie goed dat hun bloedgever hun niet met de vlakke hand gaat plat meppen, want dat je anders binnen tien jaar nog steeds die bloedtransfusie op het papier kan zien…

 Met insectenspray in aanslag, krijgt de toekomstige moedermug van mij een stevige douche. Hopelijk werkt die nog alvorens er opnieuw een roedel kleine stekers geboren worden.

Sim,  met grote joekel muggenbeet op mijn kont

13.07.2026

CAFE HET KLOKSKE IN ANTWERPEN

 

Manlief en ik zaten aan een tafeltje op het terras van café het Klokske in Antwerpen. Hij achter een frisse getapte Stella, ik dronk een Liefmans, kriek 00.                                            

Schuin naast ons zat er een jong stel. Hij een jonge Brat Pitt lookalike, met een spannende t-shirt aan die zijn stevige armen accentueerde. Op zijn onderarm een tattoo met onleesbare letters en rond zijn pols een Swatch horloge . Terwijl hij zijn bles naar achter streek, nipte hij aan het gekende Antwerpse bolleke De Koningsbier. Naast hem zat zijn vriendin, type Bridget Jones. Leuk snoetje maar met overal al iets te veel rondingen voor haar leeftijd. Haar bloesje spande over haar serieuze toeters en haar haar golfde wat onverzorgd op haar schouders.  Zij stak vol overgave een aantal bitterballen in haar rood gestifte mond. “Nou Noa, leuk hier in Antwerpen hé, was werkelijk een goed idee van jou, lieverd. Dagje shoppen en dan terrasje meepikken.” Goed te doen met het openbaar vervoer, niet te lang op de bus en dan al die winkels. Zo leuk”

“Tja Shania, wat je leuk noemt…van Action naar de INNO, van de C&A naar de Hema van het Kruidvat  naar de Primark..en dan wou je nog terug naar de Zeeman  pfft ik weet plezanter dingen;”

 “Maar Noa in de Action bleef je wel een half uur naar al die USB aansluitingen en Smartphonehoesjes staren! Dat vond je toch interessant? Meer dan een half uur zelfs”

“Nog bijna niet zolang zoals de tijd dat ik buiten bij al die pashokjes stond te schilderen, terwijl jij de halve winkel moest aanpassen!”.

“Maar Noa, alles was er zo supergoedkoop, dan kan je toch ineens je slag slaan! Hoe lang duurt het misschien voor we nog eens naar Antwerpen stad kunnen komen?? Zeg doe nu niet zo vervelend?, we hebben toch een leuke tijd?  Nog een bolleke? Ik neem een Dame Blanche.”

Op het terras kwamen twee prachtige blonde meiden tussen de tafeltjes door onze kant op. Ze lieten zich lachend op de stoeltjes neerzakken en screenden de andere gasten. “Moet jij een cocktail?” “Nee hoor, gisteravond iets teveel cocktails gedronken, geef mij maar een Spa bruis en jij??” “Ja, dan voor de lijn, maar een colaatje zero zeker”.

Spa bruis liet haar oog op de Brad Pitt lookalike vallen, tuitte haar mond en zwierden haar lange blonde haren in het rond.

Brads mondhoeken gingen een weinig naar boven zich bewust van de vrouwelijke aandacht en bleven eventjes in glimlachstand staan. Zijn ogen glinsterden ineens en hij bevochtigde zijn lippen voor hij de pint terug aan zijn mond zette. Shania, zich van niets bewust,  lepelde haar ijs met een zucht van genot en een glimlach naar binnen.

“Goh, Noa, dit ijs met die chocolade, dit is zo lekker! Moet jij niet proeven?”

“Tja Shania, als je nog meer van al die troep in je mond blijft proppen, dan zal je straks spijt hebben dat je van alle dingen die je in die Primark gekocht hebt niet ineens twee maten groter mee gegrabbeld hebt!” Er kwam juist een dikke zwarte met een kont waar je een volledig pannenset kon opzetten voorbij geslenterd. Kijk, terwijl hij met zijn vinger richting Groenplaats wees, nog wat bitterballen en ijsjes en straks waggel je net zoals zij”, Heel voldaan van zijn betoog knipoogde hij naar Spa bruis.

Shania’s ijslepel stopte halverwege en ze bekeek vol ongeloof haar prins, die net van zijn witte paard gedonderd was. Eventjes leek Noa zelf geschrokken van zijn sermoen maar toen hij Spa buis zag rechtstaan en richting de toiletten stappen, stond hij ook op.. “eventjes pissen, zal ineens betalen”.

Ik moest mijn nieuwsgierigheid in toom houden om er niet achteraan te gaan en te horen of te zien of ze telefoonnummers zouden uitwisselen. Volgend uitstapje naar Antwerpen, zou duidelijk niet met Bridjet Jones zijn, maar met een blonde Barbie.

Noa kwam als eerste, breed glimlachend terug op het terras. “Kom, alles is betaald, we moeten door anders missen we onze bus nog. Hij sleurde zijn bijna ex-lief uit het stoeltje, zodat de rest van het inmiddels gesmolten ijs over de tafel kletste. Shania trippelde geërgerd  richting Groenplaats en de Hema-, C&A- en Primarkwinkeltassen zwierden rond haar benen. Brad hielp lekker niet mee dragen.

Spa Bruis kwam terug het terras op. “En” joelde Cola zero, “afspraakje gemaakt? Telefoonnummers uitgewisseld met Bradje Pitt? “Ja, dag Jan, antwoordde Spa bruis, wel gedaan maar heb hem daarna onmiddellijk geblokkeerd. Heb je gehoord hoe hij zijn vriendinnetje behandelde? Prachtig knappe gast van buiten, lompe schoft van binnen. Niet mè mij hé, schetterde zij, in het plat Antwerps..

Twee mooie jonge mannen kwamen het terras op. “Kijk “zei Cola Zero,” meer vissen in de zee..en die lijkt werkelijk een beetje op George Cloony van twintig jaar geleden!!”

Ze draaide haar lichaam al een beetje richting de testosteron. Spa bruis gierde het bijna uit”  Kijk, George hand in hand met Ed Sheeran zeker!! BV-daten, zal voor andere keer zijn”.

Ze riepen de dienster, rekenden af, kwamen bijna niet meer bij van de lachstuip en liepen luid brullend “Antwerpen, here we come” de Groenplaats op.

Ik zat daar achter mijn Liefmans Kriek 00 hardop te glimlachen. Manlief, die niets gehoord (wat niet abnormaal is met maar één hoorapparaat ipv twee) en van de romantische vertoning niks meegekregen had, keek me aan alsof ik een debiel was en begreep niet wat er toch zo allemaal te lachen viel…

Nog een Stella, schat, of gaan we een restaurantje opzoeken? Veel zal er hier niet meer te beleven zijn.

Sim, café het Klokske, Groenplaats Antwerpen, 2 juli 2026

HITTEGOLF

 

Het was warm! Wat zeg ik, het was heet! Zo heet dat de mussen van het dak vielen..Nou ja als er nog mussen zouden geweest zijn. Sinds een paar jaar al in einde of verre in onze tuin geen mus meer te bespeuren. Ofwel hadden ze, voor de wereld aan de klimaatopwarming zou vergaan, zich stelselmatig geliquideerd ofwel waren ze slimmer en waren met de eerste Belgische hittegolf geëmigreerd naar betere oorden. Ergens waar er veel minder mensen waren en het nu ondertussen veel rustiger was, in bijna de helft van Afrika of het Oosten dus.

Het was heet, het zweet liep in straaltjes vanonder mijn haren, recht in mijn zonnebril. Mijn haar was constant kletsnat en stond in kroezelpieken op mijn kop.  Heet, warm, zwoel. Alleen een aantal duiven hadden er blijkbaar geen last van, die roekedekoeden er vrolijk op los. Ze stapten met warme pootjes en hete gedachten achter elkaar aan op de rand van  het tuinhuis.  Roekedekoeke, roekedekoeke! Om gek van te worden. Ik klapte in mijn handen om de zagevogels weg te jagen. Als dank scheten ze een lekkere bruine plas recht op de tuintafel. Ik riep dat ze verdomme ergens anders moeten gaan sexen. Ze keken me verontwaardigd aan en het leek alsof ze me wilden antwoorden. Als je natuurlijk denkt dat duiven je gaan uitschelden, dan is het tijd dat je jezelf laat interneren of dat je dringend de schaduw moet opzoeken.

Tijdens de hittegolf had je in onze tuin vier alternatieven. Ofwel ging je achteraan zitten en werd je krankjorum van het gekrijs en geroep van de kinderen van de marginale socialewoningmoeder. Het leek wel alsof in haar tuin een volledige schoolopvang rond joelde. Het waren er blijkbaar maar drie van de zes. De overige drie waren waarschijnlijk, met de ouderschapsplanning na de scheiding, met vakantie naar drie van de respectievelijke vier vaders ofwel opgenomen in het verbeteringsgesticht. Opvoeding en respect stond aannemelijk niet in haar moederschapswoordenboek.

Ofwel ging je halverwege in de tuin zitten.  Sinds de Sociale woningen achter onze tuin opgetrokken waren, weerkaatste het geraas en getoeter van elke file op de E19 alsof de camions en de auto’s van de nabije autostrade door je tuin leken te rijden.

Derde optie was in de schaduw tegen ons huis zelf te gaan zitten, waar je rechts de warmtepomp van de buren hoorde brommen.  Pomp die na een eerdere burenruzie toch veel te dicht bij onze tuinmuur geplaatst werd en met deze hitte overuren deed; Leuk lekker koel bij de buurtjes, maar voor mij met mijn hypersensiviteit voor alle mogelijk lawaai, leek het alsof er een hommel op mijn oorlel was komen zitten.

En vierde optie was gewoon binnen in onze living te gaan zitten, waar de hond van de buren, met verlatingsangst, vanaf ma en pa Roemeen naar hun werk vertrokken totdat ze terugkwamen nu al twee jaar, onafgebroken blafte, huilde en jankte. Vriendelijk man wel, die Roemeen, toen ik hem voor de zoveelste keer, op het hondenlawaai aansprak. “Hondje depressie”. Tja, begrijp ik, ik straks ook grote depressie van jullie hond”  “Hondje soms praate met andere hondjes in straat”. Enfin wat hij ook gedaan heeft, hondje mee naar werk genomen? Hondje gedrogeerd? Hondje weg gedaan? Het maakt niet uit, Hondje zwijgt!

Manlief heeft hier allemaal geen last van. Met zijn één hoorapparaat in het éne oor en het andere oor volledig potdoof, zit hij in volledige stilte de hitte te overleven. Hij blijft volhouden dat hij geen twee hoorapparaten nodig heeft, want dat het de ganse wereld is die niet goed articuleert. Soms krijg ik moordnijgingen en het enige dat mij tegenhoudt om met een pan op zijn hoofd te slaan, is het feit dat ik met deze hittegolf, de trap op moet lopen om in de keuken een pan te zoeken die ik de volgende decennia zou kunnen missen…

Ik weet niet of jullie de film “Falling Down” met Michael Douglas ooit gezien hebben?? De man die met zijn kalashnikov de wereld wil verbeteren. Die alle respectloze haantjes, sjoemelde politici en lawaaivirtuozen instant uit de weg wil ruimen? Wel dat is wat deze hitte met mij doet… jullie weze gewaarschuwd een tweede hittegolf komt eraan…I wish I could be Douglas for some while...Nog één duif, die het waagt te roekedekoeien…nog één blaf van een hond…