Toen ik vorige week in een gigantisch tuincentrum binnen
stapte om herstelgazon te kopen, liep er voor mij een oma met haar
kleindochter, van zo’n 5 a 6 jaar, aan de hand.‘Vlug eventjes een boeketje bloemen kopen voor mama’ zei de
grootmoeder. Dat vlug zou snel vergeten zijn, want voor je aan de serre met
snijbloemen kwam, moest je eerst, zoals bij Ikea, het volledige tuincentrum
doorlopen.
Het kindje, liet oma’s hand los en rende richting een tafel
vol met emmertjes met daarin volledig versierde kerstboompjes. Ze sloeg haar
armpjes rond zo’n emmer en liep vol verwachting richting oma. ‘Kijk oma, hoe
leuk.’ ‘Ja, heel plezant, Kellieke, maar dat gaan we nog niet kopen, het is
amper eind september en het is nog meer dan drie maanden voor het Kerst is, dus
terugzetten, die emmer en snel.’ ‘Waarom?? Zei de kleine. ‘ Daarom’ antwoordde
de oma. Kelly drentelde terug richting de tafel en pleurde de emmer tussen zijn
identieke vriendjes. De kerstboompjes trilden nog wat na en sommigen lieten
zelfs hun opspuitsneeuw al wat naar beneden dwarrelen. Mokkend liep de
kleindochter opnieuw naar de grootmoeder. Handjes geven wou ze niet meer! Plots
brak haar lach terug door, kijk oma dansende kerstmannen. Ze bleef vol
bewondering kijken naar de hoelahoepende figuurtjes. Leuk hé, nemen we deze dan
mee? Nee Kellieke dat is nog veel te vroeg, Sinterklaas moet nog eerst komen.
Kelly trok een lip, ook de speculaas Sinterklazen lagen toch ook al in de
Lidl??? ‘Nee Kelly, nu niet’ ‘Maar waarom?’ ‘Waarom, waarom, zijn de
bananen krom?’ antwoordde de grootmoeder. De oma dacht aan haar eigen grootmoeder die in
de late jaren 50, steeds met dit liedje voor de zwart wit tv meezong met Tony
Corsari. Deze was in de pioniersjaren van de Vlaamse televisie een heel
populaire presentator, zo’n Ben Crabbé, James Cooke of Eric van Looy avant la
lettre. Die hield met zijn quiz 100.000 of niks en zijn liedje van de bananen
heel tv- kijkend Vlaanderen in 1959 aan de zwartwit beeldbuis gekluisterd.
Oma grinnikte en zong zachtjes. Waarom tjienboem, zijn de
bananen kroem, waarom zeg mij waaroem…ze begon zelfs een beetje op de maat te
stappen. Oma maakte zelfs bij tjingboem, zo’n raar gebaartje met haar hand
onder haar neus….Kelly begreep er niks van, als ze anders met oma ging
winkelen, moest ze maar een kik geven en oma stond lachend met haar bankkaart
klaar. Nu niet dus??? Was ze ziek?
Een beetje verder wandelden ze tussen twee bergen
pompoenen. ‘Oma, kan je die opeten?’, vroeg de kleindochter. ‘Nee hoor, die
zijn voor Halloween. Om samen met duivels, spinnewebben en skeletten aan de
voordeur te leggen.’ ‘Halloween, wat is dat oma?’ ‘Tja, hoe leg ik het uit, het
is gewoon een verkoops-idioot-opgeklopt ideetje, dat net als secretaressedag
vanuit het debiele Trumpland komt overgewaaid…’
Waar ergens dat Trumpland lag wist Kelly niet, maar wel dat
als er vrienden van mama en papa op bezoek kwamen ze steeds over die gestoorde,
getikte Trump praatten. Dat die beter afgezet zou worden of nog beter ergens
opgesloten zou moeten worden. Waar juist wist Kelly niet, maar wat gebeurde er
dan met Trumpland??
‘Kom schatje, we zijn aan de snijbloemen, ga je mee een
heel mooi boeket voor mama samenstellen? Dan gaan we direct naar de overkant
van de straat in het hospitaal op bezoek bij mama. Misschien dat die volgende
week terug naar huis mag!’
Je zag de kleindochter nadenken. Logeren bij oma was heel
leuk, ze werd er verwend en alles wat ze vroeg kreeg ze, alleen vandaag
niet…raar. Maar als ze mama straks heel goed knuffelde, dan konden ze misschien
snel, als ze uit de kliniek kwamen, hier een dansende kerstman komen kopen…
Met een doos herstelgazon neuriede ik terug naar huis.
Waarom, tjienbom, met het gekende kommagebaartje onder mijn neus…..zijn de
bananen krom, waarom zeg mij waarom….
Ja jeugdige lezers, zoek het maar eens op! Tony Corsari
Ik reisde
door heel verre streken steeds m'n ogen uitgekeken Naar al wat ik zag
Om erg veel wijsheid te vergaren studeerde ik twintig jaren
Achttien uur per dag
Ik dacht dat ik van alles alles wist
Maar hoe verschrikkelijk had ik mij vergist
Want op een keer vroeg mij een heer 'nou excuseer dat ik geneer'
Maar ik had graag een antwoord op mijn vraag
Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Is dit feit nu uit te leggen omdat vele mensen zeggen
Dat in vruchtjes zonder pit gewoonlijk er geen beentje zit
Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Ach het zou ten alle tijde alle mensen wis verblijden
Als men zeggen kon waarom
En sinds die dag ben ik gaan zoeken in de verst
gelegen hoeken
Die ik vinden kon
Of er toch niemand was in leven die mij het antwoordje kon geven
Hier onder de zon
Ik ging van Brussel tot Amerika
Van Amsterdam tot in Noord Afrika
En keer op keer vroeg ik toen weer 'nou excuseer dat ik geneer'
Maar ik had graag een antwoord op mijn vraag
In Holland waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Is dit feit te expliceren omdat mensen pretenderen
Dat in vruchtjes zonder pit habitude er geen beentje zit
Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Ach het zou mij raviseren moest u het mij detailleren
Als men zeggen kon waarom
Simone, 30 september 2026
