WAAROM ZIJN DE BANANEN KROM?

 

Toen ik vorige week in een gigantisch tuincentrum binnen stapte om herstelgazon te kopen, liep er voor mij een oma met haar kleindochter, van zo’n 5 a 6 jaar, aan de hand.

‘Vlug eventjes een boeketje bloemen kopen voor mama’ zei de grootmoeder. Dat vlug zou snel vergeten zijn, want voor je aan de serre met snijbloemen kwam, moest je eerst, zoals bij Ikea, het volledige tuincentrum doorlopen.

Het kindje, liet oma’s hand los en rende richting een tafel vol met emmertjes met daarin volledig versierde kerstboompjes. Ze sloeg haar armpjes rond zo’n emmer en liep vol verwachting richting oma. ‘Kijk oma, hoe leuk.’ ‘Ja, heel plezant, Kellieke, maar dat gaan we nog niet kopen, het is amper eind september en het is nog meer dan drie maanden voor het Kerst is, dus terugzetten, die emmer en snel.’ ‘Waarom?? Zei de kleine. ‘ Daarom’ antwoordde de oma. Kelly drentelde terug richting de tafel en pleurde de emmer tussen zijn identieke vriendjes. De kerstboompjes trilden nog wat na en sommigen lieten zelfs hun opspuitsneeuw al wat naar beneden dwarrelen. Mokkend liep de kleindochter opnieuw naar de grootmoeder. Handjes geven wou ze niet meer! Plots brak haar lach terug door, kijk oma dansende kerstmannen. Ze bleef vol bewondering kijken naar de hoelahoepende figuurtjes. Leuk hé, nemen we deze dan mee? Nee Kellieke dat is nog veel te vroeg, Sinterklaas moet nog eerst komen. Kelly trok een lip, ook de speculaas Sinterklazen lagen toch ook al in de Lidl??? ‘Nee Kelly, nu niet’   ‘Maar waarom?’ ‘Waarom, waarom, zijn de bananen krom?’ antwoordde de grootmoeder.  De oma dacht aan haar eigen grootmoeder die in de late jaren 50, steeds met dit liedje voor de zwart wit tv meezong met Tony Corsari. Deze was in de pioniersjaren van de Vlaamse televisie een heel populaire presentator, zo’n Ben Crabbé, James Cooke of Eric van Looy avant la lettre. Die hield met zijn quiz 100.000 of niks en zijn liedje van de bananen heel tv- kijkend Vlaanderen in 1959 aan de zwartwit beeldbuis gekluisterd. 

Oma grinnikte en zong zachtjes. Waarom tjienboem, zijn de bananen kroem, waarom zeg mij waaroem…ze begon zelfs een beetje op de maat te stappen. Oma maakte zelfs bij tjingboem, zo’n raar gebaartje met haar hand onder haar neus….Kelly begreep er niks van, als ze anders met oma ging winkelen, moest ze maar een kik geven en oma stond lachend met haar bankkaart klaar. Nu niet dus??? Was ze ziek?

Een beetje verder wandelden ze tussen twee bergen pompoenen. ‘Oma, kan je die opeten?’, vroeg de kleindochter. ‘Nee hoor, die zijn voor Halloween. Om samen met duivels, spinnewebben en skeletten aan de voordeur te leggen.’ ‘Halloween, wat is dat oma?’ ‘Tja, hoe leg ik het uit, het is gewoon een verkoops-idioot-opgeklopt ideetje, dat net als secretaressedag vanuit het debiele Trumpland komt overgewaaid…’

Waar ergens dat Trumpland lag wist Kelly niet, maar wel dat als er vrienden van mama en papa op bezoek kwamen ze steeds over die gestoorde, getikte Trump praatten. Dat die beter afgezet zou worden of nog beter ergens opgesloten zou moeten worden. Waar juist wist Kelly niet, maar wat gebeurde er dan met Trumpland??

‘Kom schatje, we zijn aan de snijbloemen, ga je mee een heel mooi boeket voor mama samenstellen? Dan gaan we direct naar de overkant van de straat in het hospitaal op bezoek bij mama. Misschien dat die volgende week terug naar huis mag!’

Je zag de kleindochter nadenken. Logeren bij oma was heel leuk, ze werd er verwend en alles wat ze vroeg kreeg ze, alleen vandaag niet…raar. Maar als ze mama straks heel goed knuffelde, dan konden ze misschien snel, als ze uit de kliniek kwamen, hier een dansende kerstman komen kopen…

Met een doos herstelgazon neuriede ik terug naar huis. Waarom, tjienbom, met het gekende kommagebaartje onder mijn neus…..zijn de bananen krom, waarom zeg mij waarom….

Ja jeugdige lezers, zoek het maar eens op!  Tony Corsari        

Ik reisde door heel verre streken steeds m'n ogen uitgekeken Naar al wat ik zag
Om erg veel wijsheid te vergaren studeerde ik twintig jaren
Achttien uur per dag

Ik dacht dat ik van alles alles wist
Maar hoe verschrikkelijk had ik mij vergist
Want op een keer vroeg mij een heer 'nou excuseer dat ik geneer'
Maar ik had graag een antwoord op mijn vraag

Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Is dit feit nu uit te leggen omdat vele mensen zeggen
Dat in vruchtjes zonder pit gewoonlijk er geen beentje zit

Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Ach het zou ten alle tijde alle mensen wis verblijden
Als men zeggen kon waarom

En sinds die dag ben ik gaan zoeken in de verst gelegen hoeken
Die ik vinden kon
Of er toch niemand was in leven die mij het antwoordje kon geven
Hier onder de zon

Ik ging van Brussel tot Amerika
Van Amsterdam tot in Noord Afrika
En keer op keer vroeg ik toen weer 'nou excuseer dat ik geneer'
Maar ik had graag een antwoord op mijn vraag

In Holland waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Is dit feit te expliceren omdat mensen pretenderen
Dat in vruchtjes zonder pit habitude er geen beentje zit

Waarom zijn de banaantjes krom
Waarom zeg mij waarom
Ach het zou mij raviseren moest u het mij detailleren
Als men zeggen kon waarom

 

Simone, 30 september 2026