HITTEGOLF

 

Het was warm! Wat zeg ik, het was heet! Zo heet dat de mussen van het dak vielen..Nou ja als er nog mussen zouden geweest zijn. Sinds een paar jaar al in einde of verre in onze tuin geen mus meer te bespeuren. Ofwel hadden ze, voor de wereld aan de klimaatopwarming zou vergaan, zich stelselmatig geliquideerd ofwel waren ze slimmer en waren met de eerste Belgische hittegolf geëmigreerd naar betere oorden. Ergens waar er veel minder mensen waren en het nu ondertussen veel rustiger was, in bijna de helft van Afrika of het Oosten dus.

Het was heet, het zweet liep in straaltjes vanonder mijn haren, recht in mijn zonnebril. Mijn haar was constant kletsnat en stond in kroezelpieken op mijn kop.  Heet, warm, zwoel. Alleen een aantal duiven hadden er blijkbaar geen last van, die roekedekoeden er vrolijk op los. Ze stapten met warme pootjes en hete gedachten achter elkaar aan op de rand van  het tuinhuis.  Roekedekoeke, roekedekoeke! Om gek van te worden. Ik klapte in mijn handen om de zagevogels weg te jagen. Als dank scheten ze een lekkere bruine plas recht op de tuintafel. Ik riep dat ze verdomme ergens anders moeten gaan sexen. Ze keken me verontwaardigd aan en het leek alsof ze me wilden antwoorden. Als je natuurlijk denkt dat duiven je gaan uitschelden, dan is het tijd dat je jezelf laat interneren of dat je dringend de schaduw moet opzoeken.

Tijdens de hittegolf had je in onze tuin vier alternatieven. Ofwel ging je achteraan zitten en werd je krankjorum van het gekrijs en geroep van de kinderen van de marginale socialewoningmoeder. Het leek wel alsof in haar tuin een volledige schoolopvang rond joelde. Het waren er blijkbaar maar drie van de zes. De overige drie waren waarschijnlijk, met de ouderschapsplanning na de scheiding, met vakantie naar drie van de respectievelijke vier vaders ofwel opgenomen in het verbeteringsgesticht. Opvoeding en respect stond aannemelijk niet in haar moederschapswoordenboek.

Ofwel ging je halverwege in de tuin zitten.  Sinds de Sociale woningen achter onze tuin opgetrokken waren, weerkaatste het geraas en getoeter van elke file op de E19 alsof de camions en de auto’s van de nabije autostrade door je tuin leken te rijden.

Derde optie was in de schaduw tegen ons huis zelf te gaan zitten, waar je rechts de warmtepomp van de buren hoorde brommen.  Pomp die na een eerdere burenruzie toch veel te dicht bij onze tuinmuur geplaatst werd en met deze hitte overuren deed; Leuk lekker koel bij de buurtjes, maar voor mij met mijn hypersensiviteit voor alle mogelijk lawaai, leek het alsof er een hommel op mijn oorlel was komen zitten.

En vierde optie was gewoon binnen in onze living te gaan zitten, waar de hond van de buren, met verlatingsangst, vanaf ma en pa Roemeen naar hun werk vertrokken totdat ze terugkwamen nu al twee jaar, onafgebroken blafte, huilde en jankte. Vriendelijk man wel, die Roemeen, toen ik hem voor de zoveelste keer, op het hondenlawaai aansprak. “Hondje depressie”. Tja, begrijp ik, ik straks ook grote depressie van jullie hond”  “Hondje soms praate met andere hondjes in straat”. Enfin wat hij ook gedaan heeft, hondje mee naar werk genomen? Hondje gedrogeerd? Hondje weg gedaan? Het maakt niet uit, Hondje zwijgt!

Manlief heeft hier allemaal geen last van. Met zijn één hoorapparaat in het éne oor en het andere oor volledig potdoof, zit hij in volledige stilte de hitte te overleven. Hij blijft volhouden dat hij geen twee hoorapparaten nodig heeft, want dat het de ganse wereld is die niet goed articuleert. Soms krijg ik moordnijgingen en het enige dat mij tegenhoudt om met een pan op zijn hoofd te slaan, is het feit dat ik met deze hittegolf, de trap op moet lopen om in de keuken een pan te zoeken die ik de volgende decennia zou kunnen missen…

Ik weet niet of jullie de film “Falling Down” met Michael Douglas ooit gezien hebben?? De man die met zijn kalashnikov de wereld wil verbeteren. Die alle respectloze haantjes, sjoemelde politici en lawaaivirtuozen instant uit de weg wil ruimen? Wel dat is wat deze hitte met mij doet… jullie weze gewaarschuwd een tweede hittegolf komt eraan…Nog één duif, die het waagt te roekedekoeien…nog één blaf van een hond…