IK HEB REUZE GROTE BLOEMKOLEN, BLOEMKOLEN, BLOEMKOLEN, HO WAT ZIJN ZE GROOT!

 

Nee, nee! Het is niet wat jullie denken..alhoewel..

Nee ik kocht gisteren in de Lidl een mooie grote mega-bloemkool. Zo één waar wij als senioren twee keer van eten en nadien nog voor driekeer bloemkoolsoep van koken.

Die bloemkool lag nu op het aanrecht te wachten om in roosjes verdeeld te worden.

‘Zeg’ zei manlief, ‘hebben ze jou vroeger ook wijsgemaakt, dat de kindjes uit de bloemkolen kwamen?’ ‘Nee, zei ik ’mijn ouders waren nogal realisten, maar dat verhaal ken ik wel hoor!’. ‘Wat ze de kinderen vroeger allemaal op de mouw spelden! In Nederland kwamen ze zelfs uit rode of witte kolen (toen moesten ze nog geen bruine of zwarte kolen uitvinden) Helemaal in het hoge noorden kwamen ze zelfs onder een steen vandaan. Op die steen moesten dan de toekomstige ouders een cent leggen. Twee centen als het een jongetje moest zijn. Voor een stukje extra, moest wel wat meer betaald worden’, grinnikte ik! Wie er nadien met die centen ribbedebie was?? Wat de mogelijke uitleg was als er dan toch een piskous uit kwam in plaats van een haantje, dat vond ik nergens terug in de volksbijbel. Maar er zal wel een onmogelijk verhaal aan vast gezeten hebben. Men kon en kan de mensen alles doen geloven.’

En nu nog zie je overal als er een kindje geboren is, ooievaars met een blauw of roze pamperpakketje aan het raam hangen. Hoe komen ze erbij? In einde en verre, normaal, nooit een ooievaar in België te bespeuren. Tenzij ze naargelang het broedseizoen later in de Zoo van Planckendael wat eieren op een hoge paal komen leggen. ! En toch brachten die blijkbaar het ganse jaar door kwistig overal borelingen rond. Moesten ze nu als transporteur een reisduif of een reiger uitgekozen hebben, dan zou het nog een beetje geloofwaardiger geweest zijn, maar een ooievaar??

Tja dat was zoiets als de klokken van Rome, die zag je ook niet vanuit Italië overzweven met een voorraad onsmeltbare chocolade eieren, niet waar!

Mijn papa hield niet van dat soort sprookjes en die zei mij gewoon dat kindjes uit de buik van de mama kwamen. Als zesjarige stond je er dan nog niet echt bij stil, hoe die er dan inkwamen, maar ergens in mijn lagere school-hersentjes werd die informatie met een aantal vraagtekens opgeslagen.

Toen ik na een tijdje aan ons ma vroeg ‘hoe komt nu die baby in de buik?’ Antwoordde ze ‘Awel mama en papa liggen in bed en dan wordt de plasser van de papa heel dik en dan komt die naar de mama geschoven.’ Op mijn vraag ‘sliepen jullie dan al?’ kwam er geen antwoord. Dus had ik een volledig kinderjaar het idee, dat er een kruipende papaslang ergens in de navel van mijn moeder geklommen was…

Elke dag, na schooltijd, was ik bij moemoe en vava. Die woonden in Antwerpen, recht tegenover het toenmalige Zeemanshuis. Ik had daar twee vriendinnetjes van een jaar ouder, wiens ouders op de hoek van de straat het volkscafé Den Tweeling hadden. Die vertelden met veel overtuiging wat ze al allemaal wisten en ik niet.. Dat Sinterklaas niet bestond, dat de paashaas geen chocolade eikes bracht, dat Jezus geen water in wijn kon veranderen en ook niet in bier, want dat anders hun ouders het café wel konden sluiten. Dat ik al die onzin en riedeltjes, die sommige van mijn klasgenootjes opdreunden, die hun eerste communie aan het voorbereiden waren, van weesgegroet Maria vol van genade en Here God.. zeker niet voor waar moest aannemen. Dat de ooievaar geen babies kwam brengen en dat bloemkolen alleen waren om op te eten! Zij wisten al hoe de vork in de steel zat.. enfin hoe de spuitroom in het horentje kwam.. Dat ma en pa zelf een spelletje met die piemel deden dan dat die met veel plezier in het plasgaatje van mama een zaadje dropte, dat dan in mama’s buik begon te groeien. En na al dat plezier kwamen daar de kindjes van. Bij hen had hun papa zelfs twee zaadjes tegelijkertijd gespoten…

Soms zagen we op het grote grasveld voor het Zeemanshuis twee hondjes een wipje maken en dan riep de tweeling ‘kijk zo ongeveer zijn wij ook ooit gemaakt!’

Elke avond vertelde ik al deze geheimen aan mijn papa, die hier zonder schaamte, onmiddellijk zijn eigen theorie aan toevoegde.

Ik kon het niet laten! Ik was nog niet in mijn puberteit maar moeder t(p)esten vond ik al op heel jonge leeftijd heel plezant. Ik legde deze proef op de som, dan ook later aan ons ma voor. Hoe kwamen die kindjes nu eigenlijk echt in die buik en hoe kwamen die er dan uit? Hevig blozend moest die toegeven dat er inderdaad zoiets als seks bestond. Ik liet ze wat rond de pot draaien en wat stuntelen. Wist zij veel! Ik wist alles al, in geuren en kleuren, van naaldje tot draadje met dank aan mijn vriendinnetjes van Café Den Tweeling!  Pa, zat achter ons, met een heimelijk glimlach naar ons ma haar uiteenzetting te luisteren.

Dus om nu een lang verhaal kort te maken, vanavond eten we bloemkolen met ‘witte saus’ en een grote dikke boerenworst!

Sim, Edegem 27 juli 2026